Zaburzenia odżywiania u dzieci

2015-07-01
Zaburzenia odżywiania u dzieci

Odżywianie w przypadku dzieci jest o wiele bardziej skomplikowane ze względu na ciągły rozwój. Niepokojące mogą być zarówno sytuacje, gdy mamy do czynienia z małym niejadkiem, jak również z łakomczuszkiem.

Za otyłość u dzieci może odpowiadać nadmiar spożywanych pokarmów lub nieprawidłowo zbilansowana dieta. Niebezpieczny jest także brak apetytu, bowiem wpływa on na kształtowanie dziecka, jego niedożywienie, a nawet zahamowanie wzrostu. Wszelkie zaburzenia odżywiania mogą być spowodowane różnymi czynnikami, wśród nich wymienić należy stres, choroby, czynniki psychiczne.
 

Kiedy pojawia się problem?

Wszelkie zaburzenia odżywiania są bardzo niepokojące dla rodziców. Czasami ciężko jest wyznaczyć granicę pomiędzy zaburzeniem, a chwilowym brakiem apetytu, mieszczącym się w granicach normy. Przyjęło się, że z zaburzeniem mamy do czynienia wtedy, gdy stan odbiega od normy na okres powyżej jednego miesiąca, a sytuacja ta może mieć wpływ na rozwój dziecka.
 

Wizyta u lekarza
W przypadku zaobserwowania tego zjawiska konieczne staje się odwiedzenie lekarza, który dokona pomiarów dziecka na specjalistycznej wadze medycznej. W zależności od wieku i wagi dziecka, badanie może odbyć się na wadze niemowlęcej lub wadze kolumnowej. Lekarz znając wzrost, masę ciała dziecka oraz jego wiek na podstawie siatek centylowych określi czy są one odpowiednie dla przyjętych norm, czy mamy do czynienia z nadwagą lub niedowagą. Konieczne będzie również przeprowadzenie wywiadu z opiekunami dziecka. Lekarz zapyta o sposób odżywiania, status psychologiczny malucha, wzrost i budowę ciała rodziców, czy dziecko skarży się na jakiekolwiek dolegliwości i tym podobne pytania.
 

Jak leczyć, gdy mamy styczność z zaburzeniem?

Najczęściej konieczne staje się wydanie zaleceń dla opiekunów dziecka. Zalecenia dotyczą przede wszystkim sposobu odżywiania, czyli wyznaczenie pory posiłków, nie podjadanie pomiędzy nimi, zróżnicowane posiłki, nie rozpraszanie dziecka podczas nich. Czasami konieczne staje się przeprowadzenie terapii rodzinnej i wzmocnienie więzi między dzieckiem, a rodzinami.



Komentarze